26.5.2020. Danas se navršava 7. godina kada su uz najviše državne počasti na Oplencu kod Topole sahranjeni posmrtni ostaci kraljevske porodice Karađorđević. Poslednji srpski kralj Petar ll, kraljica majka Marija, kraljica Aleksandra i princ Andrej su poslije višedecenijskog izgnanstva našli svoj mir u porodičnom mauzoleju na Oplencu kod Topole. Ovim činom je ispunjen zavjet kralja Petra I Karađorđevića da svi članovi porodice počivaju na jednom mjestu.
Zanimljivost ovog događaja jeste činjenica da su od 20 učesnika čak njih trojica bila iz Bardače. Slobodan Marić, Želimir Urić i Aleksandar Maksimović, a pored njih i Dragan Macura iz Laminaca.
Oni su bili jedini iz Republike Srpske koji su imali čast da nose posmrtne ostatke kraljevske porodice.
“Pozvani smo od naših prijatelja iz udruženja Kraljevina Srbija, Želimir i ja smo otišli u Topolu i tamo na naše iznenađenje smo sreli i Slobodana Marića našeg bardačanina što nas je obradovalo”. kaže Aleksandar Maksimović.
Tako da su iz ovog malog mjesta koje ne broji više od 200 stanovnika, njih čak trojica učestvovala u ovom velikom događaju. “Imao sam tu čast da zajedno sa svojim ađutantom Draganom Macurom učestvujem u ovom velikom događaju, nas dvojica smo predstavljali udruženje Ravnogorskog pokreta. Dragan i ja smo nosili kovčeg kraljice Marije, supruge tragično nastradalog kralja Aleksandra I Karađorđevića, a Aleksandar i Želimir kraljice Aleksandre, supruge prognanog Kralja Petra II”.
Državna sahrana je održana 26. maja 2013. godine na Oplencu, a građani Beograda su imali priliku da se poklone moštima vladara u Sabornoj crkvi. Učesnici su bili obavezni nositi narodne nošnje. “Nosio sam narodnu nošnju Lijevča polja, na taj način sam želio da prijateljima iz Srbije pokažem folklorno bogatstvo Krajine, a izuzetnu zahvalnost za nošnje dugujemo KUD-u Mladost iz Razboja i našem parohu Mladenu Prodanoviću koji nam ih je posudio”.
Pomoć za odlazak na ovaj događaj Želimiru i Aleksandru je obezbjedila opština Srbac, a sva trojica su dobili zahvalnice od prestolonaslednika Aleksandra koje ih trajno sjećaju na ovaj događaj.
