Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas slave Svetog velikomučenika i pobedonosca Georgija, praznik u narodu poznat kao Đurđevdan.
Đurđevdan je, posle Nikoljdana, druga najčešća krsna slava među Srbima i jedan od najvećih prolećnih praznika.
Sveti Đorđe je rano ostao bez oca, nakon čega se sa majkom preselio u Palestinu, zemlju u kojoj je živeo i propovedao Isus Hrist. Krasili su ga lepota, stasitost, ali i izuzetne vrline, plemenitost, poštenje i hrabrost. Zbog toga je brzo zapažen, pa je stupio u vojnu službu. Na ikonama je prikazan kao ratnik na konju, sa kopljem u ruci.
Bio je duboko privržen hrišćanskoj veri i otvoreno se suprotstavio caru Dioklecijanu, poznatom po progonu hrišćana. Zbog svoje vere osuđen je na smrt i postradao u velikim mukama. Predanje kaže da su se na njegovom grobu kasnije događala brojna čuda, a mnogima koji ga slave i poštuju javljao se u snovima.
Aždaja na ikonama Svetog Đorđa simbolizuje mnogobožačku silu koja je “proždirala“ nevine hrišćane. Veruje se da je pobeda Svetog Đorđa nad aždajom označila pobedu hrišćanstva nad neznaboštvom. U pozadini ikona često se vidi žena u gospodskom odelu za koju se smatra da predstavlja caricu Aleksandru, suprugu cara Dioklecijana, odnosno mladu hrišćansku crkvu.
