Lepa Radić rođena je 19. decembra 1925. godine u selu Gašnici, kod Bosanske Gradiške. Lepa je bila aktivista Saveza komunističke omladine Jugoslavije i član Komunističke partije Jugoslavije od 1941. godine
Iz ustaškog zatvora pobjegla je 23. decembra 1941. godine i stupila u partizane. Bila je borac Grbavačke čete Kozarskog odreda do proboja obruča na Kozari, jula 1942, a u avgustu 1942. godine s borcima Odreda prešla je u Podrgmeč. U kozarskoj ofanzivi su joj poginuli otac Sveto, Milan, 15-ogodišnji brat jedinac, i stric Vlado.
Lepa je bila upućena na terenski rad sa omladinom. Postala je član Opštinskog komiteta KPJ u Bosanskoj Krupi. Išla je i kao borac u akcije. U Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi, februara 1943. godine bila je zadužena za prenos ranjenika i organizaciju zbjega u Grmeču.
Na partizane je tada napala njemačka 7. SS divizija ”Princ Eugen”. Zbjeg je bio opkoljen. Na Nijemce je ispucala sve metke iz svog oružja. Junački se borila do posljednjeg metka hvatajući se u koštac sa Nijemcima. Nijemci su je savladali udarcima kundaka i vezali. Obratila se svezana zbjegu da se bori. S narodom je iz Grmeča provedena u Bosansku Krupu.
Prije nego su joj natakli omču na vrat, uzviknula je: “Bori se, narode, za svoju slobodu, ne daj se zlikovcima u ruke! Mene neka ubiju, imaće ko da me osveti!”
Na gubilištu ispod bagrema na prostoru između tunela i željezničke stanice u Bosanskoj Krupi su joj govorili da će joj pokloniti život ako kaže ko su rukovodioci i komunisti među zarobljenim narodom.
Lepa im je odgovorila: ”Ja nisam izdajnik svoga naroda. Oni će se sami otkriti kad budu uništavali zlikovce kao što ste vi!”
Imala je svega 17 godina kad su je objesili. Bilo je to 8. februara 1943. godine, a na istom mjestu odmah je i sahranjena.
Lepa Radić je bila najmlađa zena narodni heroj, a za narodnog heroja je proglašena 20. decembra 1951. godine.
U cilju objektivnosti iznosimo podatak da se kao datum Lepine smrti navode 8. i 11. februar. Bilo kako bilo – to ne umanjuje njenu veličinu.
Pratite ”Micro mrežu”:
