Svinjogojci koji su se prijavili za učešće u radu Odgajivačke organizacije u svinjogojstvu okupili su se u Područnoj jedinici Gradiška Resora za pružanje stručnih usluga u poljoprivredi, gdje su upoznati sa novim digitalnim rješenjima koja bi trebalo da unaprijede proizvodnju i selekcijski rad.
Do sada su proizvođači podatke o grlima, njihovom porijeklu, proizvodnji i reprodukciji uglavnom vodili ručno.
Koliko je novi sistem jednostavniji, najbolje ilustruje iskustvo proizvođača iz LJubinja Gligori Bogdanovića koji kaže da se ranije evidencija vodila „pješke“, na papiru, što je zahtijevalo mnogo više vremena i ostavljalo više prostora za greške.
Sada se podaci unose u elektronsku bazu putem posebno razvijenog softvera. Sistem omogućava preglednije vođenje evidencije i lakše praćenje svakog grla, njegovog porijekla i proizvodnih karakteristika.
Dragiša Cvetković iz Rogolja već je osjetio konkretne koristi novog sistema, jer mu digitalno vođenje podataka omogućava brži i jednostavniji rad na farmi.
Digitalizacija, međutim, nije sama sebi svrha. Cilj je uspostaviti pouzdan sistem podataka koji će omogućiti kvalitetniji selekcijski rad, praćenje genetskog potencijala i unapređenje domaćeg svinjogojstva. Upravo zato rukovodilac Odgajivačke organizacije, Stoja Jotanović, najavljuju i naredne korake.
“Poslije baze podataka planiramo uvođenje čipova i ručnih skenera, čime bi identifikacija i praćenje grla bili dodatno pojednostavljeni”, rekao je Jotanović.
Ipak, realizacija ovih planova, kako ističe, zavisi i od toga da li će resorno ministarstvo prepoznati značaj rada Odgajivačke organizacije i pružiti adekvatnu podršku.
Unosom podataka u softver proizvođači uključeni u rad Odgajivačke organizacije mogu dobiti pedigre za grla, što je jedan od uslova za ostvarivanje prava na podsticajna sredstva Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede Republike Srpske.
I tu se, međutim, otvara pitanje odnosa institucija prema ovom procesu. Dok proizvođači ulažu napor da proizvodnju prilagode savremenim standardima, uređuju evidencije i prihvataju digitalna rješenja, ostaje utisak da značaj organizovanog odgajivačkog rada u svinjogojstvu još nije u dovoljnoj mjeri prepoznat u resornom ministarstvu.
Ako se od proizvođača očekuje da uredno evidentiraju svako grlo, prate njegovo porijeklo i unapređuju genetski potencijal proizvodnje, onda bi i institucionalna podrška tom procesu morala biti podjednako konkretna. Odgajivačka organizacija sada pravi prve korake ka potpuno digitalizovanom sistemu. Na proizvođačima je da nastave sa uređenjem proizvodnje, a na Ministarstvu da pokaže da li će taj proces prepoznati kao strateški važan za budućnost domaćeg svinjogojstva.
